Czym jest słuch? Czym jest słuchanie? Czym jest przetwarzanie słuchowe?

czym jest słuch

Słuch jest zmysłem, w którym ucho przyjmuje fale dźwiękowe, jest to wrodzona zdolność o ile struktury je budujące nie są uszkodzone. Słuchanie zaś jest to zachowanie, ukierunkowane na to czego słuchamy (słuchania uczymy się przez całe życie). Przetwarzanie słuchowe zaś uwzględnia przetwarzanie fal dźwiękowych na poziomie centralnym mózgu. Z punktu medycznego prawidłowe przetwarzanie jest koniecznie do prawidłowego rozumienia mowy i języka.

Przyczyny/ ryzyko zaburzeń percepcji słuchowej:

  • niedotlenienie w czasie porodu
  • wcześniactwo
  • częste zapalenia ucha środkowego
  • częste drenaże uszu
  • predyspozyje genetyczne
  • urazy głowy, uszkodzenia tokstyczne, nowotwory, niedokrwienia
  • zespoły genetyczne
  • urazy w obrębie szyi w skutek urazów, bądź przeciążenia
  • przedłużająca się żółtaczka niemowlęca

Objawy zaburzenia przetwarzania słuchowego:

  • opóźniony rozwój mowy
  • zaburzona intonacja (dziecko mówi bardzo wolno, albo zbyt szybko)
  • niedostatecznie rozumienie mowy, gdy nie mówimy wprost do dziecka
  • nieprawidłowe rozumienie poleceń, próśb, pytań
  • krótka koncentracja w przypadku czynności wymagającyh długiego słuchania
  • nadwrażliwość na bodźce słuchowe, bądź przeciwnie hałasujące dziecko
  • rozdrażnienie i męczliwość w „głośnym otoczeniu”
  • trudności z zamapiętywaniem i powtórzeniem usłyszanej informacji
  • trudności z pisaniem z pamięci, słuchu (dyktanda)
  • bóle głowy

Objawy zaburzeń integracji sensorycznej związanych ze słuchem.

Czy Twoje dziecko:

  • zasłania uszy, nie chce słyszeć dźwięków i ludzkiego głosu
  • jest zdenerwowane w głośnych miejscach, nie chce przebywać w kinie, teatrze, na koncercie bądź przeciwnie uwielbia przybywać tam, gdzie jest bardzo głośno
  • narzeka na „domowe” hałasy (odkurzacz, mikser, pralka, suszarka, akwarium, dzwonek do drzwi), bądź przeciwnie uwielbia się im przysłuchiwać
  • nie może się przyzwyczaić do stale występujących dźwięków
  • ucisza osoby mu towarzyszące, chce by mówili ciszej, bądź głośniej
  • szybko się wybudza, ma lekki sen
  • nie lubi się spotykać z osobami o „mocnym” głosie
  • dziecko wydaje się „głuche”, jakby nas nie słyszało
  • nie potrafi zareagować i wyłapać cichych dźwięków
  • mówi bardzo cicho, na granicy słyszalności, bądź krzyczy, nie jest w stanie inaczej
  • dziecko samo wytwarza wokół siebie hałas, stuka, uderza, bawi się głośno
  • nadmiernie boi się karetki, burzy, pękającego balonu
  • myli wyrazy o podobnym brzmieniu
  • nie potrafi określić kierunku dźwięku
  • ma trudności z koncentracją uwagi, gdy w „tle”słyszy dźwięki

Jeżeli któryś z symptomów pasuje do Twojego dziecka, a zakłóca Wam to codziennie funkcjonowanie skonsultuj się z logopedą bądź terapeutą integracji sensorycznej, który wskaże wam kierunki pracy by wesprzeć dziecko i rozwinąć jego możliwości.

Opracowane na podstawie: „Dziecko, a integracja sensoryczna” A.J.Ayres, „Integracja Sensoryczna” CIS Warszawa, „Terapia Integracji Sensorycznej. Strategie terapeutyczne i ćwiczenia stymulujące układy: słuchowy, wzrokowy, węchu i smaku oraz terapia światłem i kolorami” B.Szlachcic –Odowska

Opracowanie:
Ewelina Batruch – terapeuta integracji sensorycznej , fizjoterapeuta NDT-Bobath

Menu