Jak porozmawiać z dzieckiem o koronawirusie ?

W związku z zaistniałym zagrożeniem koronawirusem SARS-Cov2, wywołującym chorobę COVID-19 podjęto decyzję o zamknięciu szkół, poradni oraz placówek sportu i rekreacji. Aby minimalizować ryzyko zarażenia zaleca się pozostanie w domach.

Jest to sytuacja zdecydowanie odmienna od codzienności. Każdy z nas jest przyzwyczajony do pewnej stabilizacji i rutyny.  Małe dzieci czują się bezpieczne, jeśli wiedzą co czeka je w ciągu dnia. Zagrożenie koronawirusem spowodowało przymus spędzania czasu w domu.

Ważne, aby porozmawiać z dzieckiem, dlaczego nie będzie uczęszczać do przedszkola czy szkoły.

Warto powiedzieć czym jest koronawirus. Opisać prostymi słowami, że jest to choroba przenoszona drogą kropelkową, objawiająca się osłabieniem, gorączką, kaszlem oraz bólem mięśni. Zaznaczyć, że jeśli będzie się przestrzegać środków ostrożności minimalizuje się ryzyko zarażenia. Do takiej rozmowy przydatna jest książeczka poznaj koronowirusa  . Link do ściągnięcia książeczki https://www.medexpress.pl/uploads/files/20200315-121750-dzieci-koronawirus-poradnik.pdf

Dobrze jest trzymać rękę na pulsie i obserwować własne dziecko. Reakcje na informacje o koronawirusie mogą być różne. Przedszkolaki mogą dopytywać się o potencjalną chorobę. Mogą unikać rozmawiania. Mogą sprawiać wrażenie dzielnych i odważnych. Istotna jest także postawa dorosłego w zaistniałej sytuacji. Dziecko widzące przerażonego rodzica z pewnością samo będzie czuło niepokój.

Zanim przystąpimy do rozmowy z dzieckiem, dobrze jest samemu się uspokoić i opanować. Przekazywać informacje w rzeczowy i rzetelny sposób. Starać się odpowiadać na pytania szczerze. Jeśli dziecko zapyta, ile taka sytuacja będzie trwać, powiedzieć prawdę, że się nie wie. Warto odnieść się do tego, że sytuacja ma charakter tymczasowy, ale trudno jest określić kiedy się skończy. Dobrze jest weryfikować usłyszane przez dziecko plotki i odnosić się do sprawdzonych wiadomości.

  Zaleca się ograniczanie rozmów przy dziecku o koronawirusie. Warto minimalizować kontakt przedszkolaka z wiadomościami w telewizji i internecie. Styczność z informacjami płynącymi z mediów oraz od rodziców może podsycać lęki dziecka. Należy nazywać potencjalne emocje, jakie mogą się pojawiać w związku z zagrożeniem chorobą oraz pozostaniem w domu. Maluchy mogą czuć ogromny niepokój i niezadowolenie. Jeśli dzieci będą wiedziały, że rodzic panuje nad sytuacją z pewnością będzie im łatwiej zaadaptować się do zaistniałej sytuacji.

Czas, jaki przedszkolaki mają spędzić w domu można wykorzystać na budowanie bliskości emocjonalnej z własną pociechą. Można zajrzeć na półkę z grami planszowymi czy zaproponować dziecku wspólne malowanie lub lepienie z plasteliny. Internet jest kopalnią pomysłów, jak zorganizować aktywności maluchowi.

Dni, w których jesteśmy zobligowani do pozostania w domach nie muszą się wiązać z nudą i odosobnieniem. Dzięki komunikatorom internetowym warto podtrzymywać kontakty z dziadkami i przyjaciółmi. Odpowiednia organizacja czasu oraz troska o stały kontakt z innymi, pozwolą w łatwiejszy sposób przetrwać czas w domu.

Co najważniejsze :

  • OBSERWUJMY – siebie i nasze dzieci. Nie tylko pod kątem infekcji, ale i tego jak emocjonalnie radzimy sobie z otaczającą rzeczywistością.
  • BĄDŹMY GOTOWI DO ROZMOWY – porozmawiajmy z dziećmi !!!
  • MÓWMY SZCZERZE „NIE WIEM” – nie wymyślajmy obietnic bez pokrycia ( np kiedy dziecko wróci do przedszkola)  ani odpowiedzi choć ich nie znamy – szczerość buduje zaufanie!
  •  ROZMAWIAJMY JAK RADZIĆ SOBIE Z LĘKIEM W tych rozmowach ważne jest zachęcanie do tropienia lęków niewypowiedzianych – czasem to co dzieci mają w głowie jest dużo straszniejsze od rzeczywistości! Kiedy taki lęk ujrzy światło dzienne, traci na swojej mocy no i można się nim zaopiekować. Jeśli to jest możliwe, dajmy dziecku czas na płacz, złość i inne trudne emocje.
  •  WSKAZUJMY NA CZASOWOŚĆ PEWNYCH OGRANICZEŃ CZY ROZWIĄZAŃ 
  •  BĄDŹMY ODPOWIEDZIALNI – zostań  z dziećmi w domu
  •  NIE OSZUKUJMY
  •  ZADBAJMY O POTRZEBY DZIECI  i WŁASNE – nie tylko te fizjologiczne ale też emocjonalne
  • UCZMY SIĘ RAZEM ZDROWYCH NAWYKÓW

 

 

opracowanie:

mgr Kinga Włodkowska, psycholog, psychodietetyk, oligofrenopedagog

mgr Marzena Rusiłowicz psycholog, terapeuta SI,

 

Menu