Jeśli coś Cię niepokoi w zachowaniu swojego dziecka, w jego rozwoju lub zachowaniu, nie zastanawiaj się – działaj.
Korzyści dla rodzica z diagnozy to poznanie dziecka, jego możliwości i potrzeb rozwojowych. Rodzice mogą dostosować swoje oddziaływania w relacji z dzieckiem. Uzyskają wyjaśnienie swoich niepokojów oraz zalecenia wspierające rozwój dziecka .
Diagnoza różnicowa – polega na identyfikowaniu symptomów, to znaczy istotnych z klinicznego punktu widzenia doświadczeń wewnątrz psychicznych i zachowań osoby, a następnie porównywaniu ich z jednostkami klinicznymi w klasyfikacjach medycznych ICD-10 i DSM-5, dzięki czemu możliwe jest określenie stanu zdrowia badanego.
Diagnoza różnicowa/ pogłębiona skupia się na badaniu dziecka pod względem rozwoju psychicznego, społeczno-emocjonalnego, rozwoju mowy, rozwoju ruchowego, integracji sensorycznej. Podczas diagnostyki metody badawcze jak i zakres różnią się względem obserwacji dziecka , nie są nakierowane na badanie jednokierunkowe np tylko w kierunku spektrum autyzmu ale również dziecko sprawdzane jest w kierunku innych przyczyn deficytów dziecka takich jak zaburzenia integracji sesnorycznej, ADHD, ADD, dysleksji, dyspraksji, upośledzenia, mutyzmu itd .
Ten rodzaj diagnozy skierowany jest do rodziców dzieci , które nie mają jednoznacznych objawów. Diagnosta po wywiadzie z rodzicami decyduje o kolejnych formach badania w zależności od bieżącej potrzeby.
W trakcie diagnozy realizowany jest wywiad psychologiczny z rodzicami, badania kwestionariuszowe, diagnoza integracji sensorycznej, swobodna obserwacja dziecka przez członków zespołu, badanie pedagogiczno-psychologiczne / ADOS-2 lub inny test w zależności od kierunku badania/, proces zakończony jest omówieniem diagnozy z rodzicami oraz wydaniem opinii z szerokim opisem badania oraz zaleceniami .