Koncepcja NDT BOBATH
Stworzona w 1942 roku przez małżeństwo Bertę i Karela Bobathów poprzez obserwację kliniczną oraz reakcje na dotyk pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym. Aktualnie metoda wykorzystywana jest w terapii dzieci z uszkodzeniami centralnego oraz obwodowego układu nerwowego ale także pacjentów z zaburzeniami napięcia mięśniowego czy też asymetriami. Koncepcja ma za zadanie zmianę sposobu myślenia, interpretowania tego, co robi pacjent a następnie dostosowywania tego co robimy w zakresie technik aby zobaczyć i poczuć to, co jest konieczne, możliwe do osiągnięcia. Nie uczymy pacjenta ruchów, tylko je umożliwiamy, torując prawidłowy wzorzec ruchowy odpowiedni dla wieku i możliwości dziecka.
Koncepcja NDT- Bobath oferuje perspektywiczne interdyscyplinarne podejście do rozwiązywania problemów w badaniu, terapii i leczeniu każdej osoby o ograniczonych zdolnościach, aby w pełni uczestniczyć w życiu codziennym. Bardzo ważny jest wiek dziecka, w którym rozpoczynamy terapię. Dzięki wczesnemu rozpoczęciu terapii mamy szanse zintegrowania aktywnych normalnych doświadczeń senso- motorycznych zanim nieprawidłowe wzorce staną się nawykiem.
Najważniejsze założenia:
- Prawidłowy/ typowy rozwój dziecka
- Fizjologia i biomechanika mięśni
- Kontrola motoryczna/ teoria uczenia motorycznego
- Neuroplastyczność
- Klasyfikacja
- Praktyka w ośrodku