
Podczas terapii określamy cel dalszej współpracy. Może to być:
- wspieranie umiejętności dziecka i budowanie w nim poczucia pewności siebie,
- rozwój kompetencji społecznych, przejawiających się w relacjach z koleżankami i kolegami, z rówieśnikami
- pomoc w zrozumieniu sytuacji szczególnie trudnych dla każdego, a szczególnie młodego człowieka – w tym chociażby śmierci, choroby, traumy i innych tego typu doświadczeń.
- stymulowanie rozwoju poznawczego oraz emocjonalnego.
Praca z małymi dziećmi wymaga niezwykłej kreatywności. Sesje psychologiczne u dzieci sesje mają najczęściej formę swobodnej zabawy, rozmowy i obserwacji. Zależy nam na tym, by dziecko czuło się u nas komfortowo, bezpiecznie i mogło zachowywać się w pełni naturalnie. Dzięki temu uzyskujemy najlepszy obraz sytuacji. Stopniowo poznajemy jego „wewnętrzny świat”. Terapeuta podąża za potrzebami dziecka, wspiera jego rozwój i nie narzuca zmian odgórnie. Sposób pracy jest uzależniony między innymi od nurtu w którym obraca się dany terapeuta.
Spotkania są regularne – raz w tygodniu. Każde dziecko ma swojego terapeutę. Długość terapii zależy od poziomu trudności dziecka, współpracy z rodzicem oraz wyznaczonego celu.
Ważną rolę w procesie terapii dziecka, odgrywa rodzic, którego zapraszamy regularnie na spotkania, w celu omówienia funkcjonowania podopiecznego. Rodzic podczas terapii, również uczy poznawać się siebie, swoje emocje, tym samym daje wsparcie swojemu dziecku.
Wskazówki, kiedy wybrać się z dzieckiem do psychologa?
Należy pamiętać, że nawet niemowlę może potrzebować psychologa. To niezwykle ważny okres, w którym można dostrzec, czy w zachowaniu dziecka pojawia się coś nieprawidłowego.
Niemowlaka należy zabrać do psychologa w sytuacjach, kiedy:
- jest rozdrażniony,
- ma problemy ze snem,
- jest wycofany,
- nie potrafi skupić się na jednej zabawie lub przedmiocie,
- ma nadwrażliwość na różne bodźce – słuchowe, wzrokowe, smakowe lub ruchowe,
- wykazuje zbyt mała wrażliwość na bodźce,
- zachowuje się niespokojnie.
Psychologa potrzebują dzieci w przedszkolnym wieku, ale też szkolnym oraz nastolatkowie. Nie zapominajmy o tych ostatnich, którzy znajdują się w trudnym okresie dojrzewania. Wówczas cześtymi powodami podjęcia terapii są :
- zaburzenia snu,
- problemy emocjonalne – między innymi nadmierna agresja lub płaczliwość,
- problemy z nauką oraz koncentracją,
- problem w nawiązywaniu kontaktu z rówieśnikami,
- brak zainteresowania rówieśnikami,
- nadmierna nieśmiałość oraz wycofanie,
- zaburzenia łaknienia,
- stany lękowe i fobie,
- śmierć bliskiej osoby,
- zachowanie agresywne i autoagresywne.
Wspieramy i pomagamy również rodzicom (opiekunom prawnym) w radzeniu sobie z trudnościami wychowawczymi na każdym etapie rozwojowym dziecka, w budowaniu dobrych relacji z dzieckiem, w skutecznym porozumiewaniu się w rodzinie.
Celem terapii psychologicznej jest rozwinięcie autonomii dziecka, jego kreatywności i aktywności. Terapia ma na celu usunięcie objawów , wprowadzenie pozytywnych zmian w relacjach z rówieśnikami i dorosłymi i w stosunku do siebie. Dziecko w trakcie terapii osiąga cele rozwojowe, zdobywa nowe umiejętności, buduje poczucie tożsamości. Zwiększa się jego poczucie sprawczości i zdolności uczenia. Celem terapii jest również doprowadzenie do pożądanej zmiany w funkcjonowaniu poznawczym , sensorycznym , emocjonalnym lub społecznym.

