Czym jest hiperbaria tlenowa

Hiperbaria tlenowa – (ang. hiperbaric oxygen – HBO) czy też terapia tlenem hiperbarycznym jest metodą polegającą na przebywaniu, i tym samym oddychaniu tlenem w warunkach podwyższonego ciśnienia. Ciśnienie podnoszone jest do wartości ponad 1 ATA. Warunki te są możliwe dzięki specjalnie skonstruowanej komorze hiperbarycznej. Konstrukcja samej komory oraz elementów nią zarządzających warunkuje, jak i zapewnia, najbardziej efektywny sposób zmiany ciśnienia oraz system dostarczania zarówno powietrza i tlenu. W trakcie sesji uczestnik oddycha dużo bardziej stężonym tlenem niż w środowisku naturalnym, co jest następstwem możliwości podania dużo większej ilości tlenu do komórek organizmu, i tym samym staje szczególnie wartościowy dla układów i narządów organizmu.

Podstawą terapii hiperbarycznej jest zwiększenie ilości dostarczanego tlenu do organizmu. Ta tzw. hiperoksja, czyli wyższe niż standardowe stężenie tlenu w tkankach, wpływa na m.in.: leczenie ran, chorób, patologicznych stanów nagłych.

W powietrzu atmosferycznym znajduje się około 21% tlenu. Tlen jest jednym elementów warunkujących homeostazę organizmu.

Przy oddychaniu powietrzem tlen dostaje się do pęcherzyków płucnych, po czym dostaje się do osocza, czyli do płynnej części krwi. Tam, tlen jest wiązany jest z hemoglobiną („transporter” tlenu) i transportowany jest do narządów, tkanek i komórek w ciele człowieka. Hemoglobina wiąże około 97% tlenu, który dostaje się do płuc, około 1% tlenu wiąże się z osoczem, a reszta jest tracona.

W sytuacji przebywania w komorze hiperbarycznej, gdzie panuje większe ciśnienie, prężność tlenu rośnie, jak i rozpuszczalność tlenu w osoczu. Stąd maksymalne wysycenia (wiązanie) hemoglobiny z tlenem oraz zwiększone wysycenie osocza krwi tlenem. Tym samym, w warunkach podniesionego ciśnienia transport tlenu odbywa się przy udziale hemoglobiny oraz osocza.